Η περιοχή του Πηλίου

  • Εκτύπωση

Η Περιοχή


 

Το Πήλιο είναι βουνό στο Νομό Μαγνησίας δίπλα στην πόλη του Βόλου, με ύψος 1.624 μέτρα (κορυφή Πουριανός Σταυρός). Κατά την Ελληνική μυθολογία ήταν η θερινή κατοικία των θεών και πατρίδα των Κενταύρων. Όλο το βουνό είναι κατάφυτο από δάση με πανύψηλες οξιές, βελανιδιές, πλατάνια, αγριοκαστανιές, δασική πεύκη, καθώς και συστάδες υβριδογενούς ελάτης. Στα χαμηλότερα υψόμετρα υπάρχουν καλλιέργειες με μηλιές στις ανατολικές πλαγιές, με ελιές στα νότια καθώς και πολύ πυκνή μακκία βλάστηση. Αποτελεί έναν εκπληκτικό συνδυασμό ορεινού και θαλάσσιου τοπίου, και γι' αυτό έχει καθιερωθεί ως τουριστικός προορισμός ολόκληρο τον χρόνο, έχοντας πυκνό δίκτυο μονοπατιών για πεζοπορία και όρμους με μικρές ή μεγάλες παραλίες με άμμο ή βότσαλα. Στο Πήλιο υπάρχουν πάνω από 40 χωριά και οικισμοί χτισμένα με την παραδοσιακή Πηλιορείτικη αρχιτεκτονική που εναρμονίζεται με το φυσικό περιβάλλον και χαρίζει στο Πήλιο την ιδιαίτερη ομορφιά του.

 

 

Η Ιστορία της

 

Ολόκληρη η περιοχή του Πηλίου είναι ένας ανεξάντλητος θησαυρός μύθων, θρύλων, ιστορίας και πολιτιστικής παράδοσης καθώς για χιλιετίες έχουν σε αυτό το βουνό περπατήσει θεοί, ημίθεοι και κένταυροι, τιτάνες και γίγαντες, νύμφες και δρυάδες, βασιλιάδες, ήρωες και πολεμιστές. Υπήρξε το πεδίο της "Γιγαντομαχίας" και το αγαπημένο θέρετρο των θεών του Ολύμπου. Εκεί έγινε κι ο γάμος του Πηλέα με την Θέτιδα, καθώς επίσης και ο πρώτος διαγωνισμός ομορφιάς ανάμεσα στις θεές Ήρα, Αθηνά και Αφροδίτη. Στο Πήλιο έζησαν και οι θρυλικοί κένταυροι, ο πιο ξακουστός των οποίων ήταν ο σοφός δάσκαλος Χείρωνας. Επίσης, σε μια από τις ακτές του τσακίστηκαν 40 πλοία του Ξέρξη, ο οποίος μετά την ταπεινωτική του ήττα στην Σαλαμίνα το 480 π.Χ. είδε τα σχέδιά του για την κατάκτηση της Ελλάδας και επέκταση της αυτοκρατορίας του στην Μεσόγειο να καταστρέφονται ολοσχερώς.

Από την Ιωλκό ξεκίνησε τον 13ο αιώνα π.Χ. η Αργώ με πλήρωμα 50 Αργοναυτών υπό την ηγεσία του Ιάσονα. Αποστολή τους ήταν να πάνε στην μακρινή Κολχίδα της Αίας να φέρουν το χρυσόμαλλο δέρας, σύμβολο πλούτου και ευμάρειας. Μαζί με το δέρας ο Ιάσονας έφερε και μια σύζυγο, την μάγισσα Μήδεια, μια τραγική φιγούρα γυναίκας της οποίας την ιστορία δραματοποίησε ο Ευριπίδης στην περίφημη «Μήδεια», τραγωδία που διδάσκεται από το 431 π.Χ.

Με την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 και την πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, το Πήλιο χάρις στην ιδεώδη γεωγραφική του θέση, την απόκρημνη και φυσικά οχυρή διαμόρφωση του εδάφους του, την πλούσια βλάστηση και το εύφορο χώμα του, τα αστείρευτα νερά του και την πλούσια παραγωγή ξυλείας και καρπών της γης, έγινε ένας από τους προορισμούς των χιλιάδων διανοούμενων που δεν θέλησαν να δώσουν γη και ύδωρ στον Τούρκο κατακτητή. Μαζί με τους ντόπιους ίδρυσαν οικισμούς και χωριά, έκτισαν σχολεία και βιβλιοθήκες, εκκλησίες και μοναστήρια, δημιούργησαν βιοτεχνίες, επιχειρήσεις και στόλους, κι άνοιξαν νέες εμπορικές οδούς με την ανατολική Μεσόγειο, τον Εύξεινο Πόντο και την Δυτική Ευρώπη. Έτσι το Πήλιο ανθούσε και ευημερούσε σ' ένα καθεστώς αυτονομίας και σχετικής ελευθερίας και στον 17ο και 18ο αιώνα ήταν η πλουσιότερη και πιο πυκνοκατοικημένη ορεινή περιοχή της Ελλάδας.

Έτσι, το Πήλιο αναδείχθηκε  σ' ένα προπύργιο του Ελληνισμού, σε μια Κιβωτό που γέννησε κι έθρεψε γενεές ολόκληρες προοδευτικών ανθρώπων οι οποίοι συμμετείχαν στο θαύμα του Νεοελληνικού Διαφωτισμού διατηρώντας και διαδίδοντας την ελληνική γλώσσα, ιστορία, πολιτισμό, έθιμα και ορθόδοξη χριστιανική πίστη. Εμπνευσμένοι ποιητές κι άνθρωποι των γραμμάτων ύμνησαν τις ομορφιές και τα πλούτη του Πηλίου. Γενιές λιθοδόμων και τεχνητών δημιούργησαν την περίφημη παραδοσιακή πηλιορείτικη αρχιτεκτονική, και λαϊκοί ζωγράφοι, ξυλογλύπτες κι αγιογράφοι διακόσμησαν μοναστήρια, εκκλησίες κι αρχοντικά με τοιχογραφίες, εικόνες, ζωγραφιές και ξυλόγλυπτα που διακρίνονται τόσο για την αθωότητα και τον αυθορμητισμό τους όσο και για την πνευματικότητα και πολυμορφία τους με θέματα και σύμβολα αντλούμενα από τα ανεξάντλητα αποθέματα της ελληνικής ιστορίας, παράδοσης, θρησκείας και ζωής. Μεγάλοι δάσκαλοι, λαϊκοί και ιερωμένοι, με κίνδυνο της ζωής τους δίδαξαν σε σχολεία και -- σε δίσεκτα χρόνια -- σε κρυφά μέρη και απρόσιτες σπηλιές δημιουργώντας έτσι το περίφημο Κρυφό Σχολειό. Επί πλέον, μερικοί από αυτούς μαζί με άλλους μεγάλους πατριώτες ήταν μεταξύ των οργανωτών και ενεργών μελών της Φιλικής Εταιρείας και της επανάστασης κατά του τουρκικού ζυγού το 1821.

Σήμερα τα περισσότερα μέρη στο Πήλιο και την ευρύτερη περιοχή της Μαγνησίας διατηρούν τα ίδια τοπωνυμία που είχαν επί χιλιετίες, διατηρώντας έτσι την μακρόχρονη ελληνική τους ταυτότητα. Το Πήλιο ειδικά έχει διαπλάσει την δική του πολυδιάστατη προσωπικότητα αποτελούμενη από έναν σπάνιο συνδυασμό αρχέγονου δυναμισμού στα στοιχεία της φύσης του και ενός ήπιου και καρποφόρου χαρακτήρα. 

Εξωτερικός σύνδεσμος: http://www.pelion.org/